خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی، معروف به حافظ، یکی از شاعران بزرگ و معروف ادبیات فارسی و از مشهورترین شاعران عاشقانه ایرانی است. او در قرن چهاردهم میلادی (زاده حدوداً در سال 1315 و درگذشته در سال 1390 میلادی) در شیراز، ایران متولد شد.
حافظ از زبانشناسان و ادبائیترین شخصیتهای تاریخ ادبیات فارسی است و شعرهای او دربارهٔ عشق، معنویت، طبیعت، و مسائل انسانی به ویژه معانی عمیق عاشقی و عشق به خداوند، بسیار معروف هستند. شعر حافظ در اصول ادبی و همچنین در دایرهٔ ادبیات سنتی فارسی بسیار مهم است.
شاعری که به نام "حافظ" معروف است، از نام کتابی به نام "دیوان حافظ" گرفته شده است. دیوان حافظ شامل مجموعهای از غزلیات (شعرهای عاشقانه) و قصاید (شعرهای مذهبی) است. حافظ از لحاظ ادبی به لحاظ هنری و محتوایی از بزرگترین شاعرانی است که ادبیات فارسی پرورش دادهاست و اثرات بزرگی در ادبیات جهانی دارد.
شعرهای حافظ در دیوان او بسیار غنی و پرمعنا هستند و به طور گسترده در ادبیات، موسیقی، هنرهای تجسمی و فرهنگ عامه ایرانی تأثیرگذار بودهاند. او به عنوان "حافظ" به عنوان یکی از نمادهای ادبی و معنوی ایران شناخته میشود و آثار او هنوز هم در جشنوارهها، مراسمها و مکانهای مختلف در سراسر دنیا خوانده و اجرا میشوند.
پیچ خشکه 10.9